De WO I-herdenking in New York

Door Jan Peumans op 19 mei 2017, over deze onderwerpen: Voorzitterschap

Als voorzitter van het Vlaams Parlement, de assemblee van de grootste deelstaat van België, is het mij een grote eer om u hier in New York te mogen toespreken.

Laat mij eerst en vooral mijn respect betuigen aan al de mensen voor wie wij hier samen zijn: de vele gesneuvelden uit Wereldoorlog I. Ons bezoek aan deze Clinton War Memorial is daarvoor het ideale recept, want deze plek draagt veel herinneringen en symboliek in zich. 

Diezelfde symboliek zit ook vervat in de Last Post, de muzikale hulde die we zo dadelijk zullen aanhoren. Al meer dan 30.000 dagen op rij houdt de stad Ieper de ceremonie van de Last Post in ere om de hoogste eer te brengen aan de slachtoffers uit wereldoorlog 1, nu 100 jaar geleden.

Op dezelfde manier eert New York zijn vrijheidsstrijders met het gedicht ‘In Flanders Field’, waarvan hier in dit standbeeld een strofe is gegraveerd.

Zowel het lied als het gedicht schreeuwen de boodschap uit van ‘Nooit meer Oorlog’, een boodschap van vrede en vrijheid.

Die vrede en vrijheid hebben wij in Vlaanderen 100 jaar geleden kunnen vrijwaren dankzij de hulp, de inzet en inderdaad ook de vele levens van duizenden Amerikaanse jonge mensen.

Vlaanderen zal nooit vergeten welke offers het Amerikaanse volk in de jaren 1917-1918 gebracht heeft voor zijn bondgenoten. In ons land is het Flanders Field American Cemetery in Waregem daarvan nog altijd een stille en indrukwekkende getuige.

Van die eerste wereldoorlog zijn er geen levende getuigen meer en ook van wereldoorlog II worden ze schaars.

De hier aanwezige oorlogsveteranen van de Koreaanse, Vietnamese en andere conflicten kunnen ons wel vertellen wat oorlog betekent, wat vrede betekent en welk van beide te verkiezen valt.

U hebt zich in de hel van de oorlog gegooid, met als resultaat dat u miljoenen mensen jarenlange vrede geschonken hebt. Ook aan zes miljoen Vlamingen.

Die vrede heeft Vlaanderen, net als de Verenigde Staten van Amerika voorspoed gebracht.

Daarvoor wil ik u namens heel Vlaanderen van harte bedanken.

 

Ladies and Gentlemen,

Dear American Citizens,

Mijn dank gaat veel verder dan het slagveld: na Wereldoorlog I droeg uw land bij tot de heropbouw van Vlaanderen. En prachtig voorbeeld daarvan is de universiteitsbibliotheek van Leuven, een schitterend gebouw dat er kwam dankzij uw president Herbert Hoover.

Zo hielp ook het Marshall-plan Europa, en dus ook Vlaanderen, om uit de ruïnes van de tweede wereldoorlog te herrijzen.

Dat kon alleen dankzij samenwerking en het besef dat vrede de grootste garantie is voor vooruitgang.

Die wetenschap moet ook volgende week de rode draad vormen, wanneer uw president voet op Vlaamse bodem zet voor onderhandelingen met Europa, waarbij cruciale beslissingen voor de wereldvrede op de agenda staan.

Laat ons allen samen ervoor ijveren dat die beslissingen ertoe bijdragen om die vrede in de huidige broze wereldorde met alle mogelijke democratische middelen te verdedigen.

Mijn vurigste wens, en die van heel Vlaanderen en heel de Verenigde Staten, staat namelijk in het grootste vredesmoment van Vlaanderen gebeiteld in vier talen: Nooit meer oorlog, Plus jamais de guerre, Nie wieder Krieg, No more war.

Ik dank u voor uw aandacht.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is