Toespraak voor Britse en Ierse delegaties in kader van herdenking WOI

Door Jan Peumans op 15 oktober 2014, over deze onderwerpen: Voorzitterschap

Geachte voorzitters,

Geachte volksvertegenwoordigers,

Geachte excellenties,

Dames en heren,

 

Ik heet u allen en in het bijzonder onze gasten uit het Verenigd Koninkrijk en de Republiek Ierland van harten welkom in het Vlaams Parlement. We zijn bijzonder verheugd dat alle parlementen uit het VK en Ierland positief op onze uitnodiging hebben  gereageerd en vandaag en morgen samen WOI herdenken.

 

Wij delen een geschiedenis. Een geschiedenis gekenmerkt door bondgenootschap, verbondenheid en duurzaam engagement. Ook honderd jaar geleden waren dat de bindende factoren. Helaas niet in een Europa waar vrede en veiligheid heerste, maar in een continent verscheurd door conflict. Vlaanderen was honderd jaar geleden een bloedig slagveld van de Eerste Wereldoorlog. Ook in uw geschiedenis staat Flanders Fields gemarkeerd als graftombe voor honderdduizenden jonge mannen die vielen tijdens die grote wereldbrand.

 

Vandaag, 100 jaar later, draagt het landschap in Vlaanderen nog steeds de littekens van de Grote Oorlog. Er zijn de iconische plaatsen van herinnering en herdenking waarvan u er tijdens uw bezoek aan de Westhoek morgen een aantal zult zien: bijvoorbeeld de Menenpoort in Ieper of de Dodengang in Diksmuide. Even indringend zijn de duizenden en duizenden witte zerkjes her en der verspreid over het land, soms in grote groepen in het gelid, soms in kameraadschap weggedoken tussen de glooiende heuvels. En soms verzameld rond de kerktorens van Vlaanderen, verenigd met de burgers die zij hebben verdedigd.

 

Vlaanderen is zich goed bewust van de verantwoordelijkheid die het draagt ten opzichte van ons verleden, uw verleden, het verleden van de wereld. Die verantwoordelijkheid is ons gegeven door de loop van de geschiedenis, door het feit dat het Westelijk front vastliep in een stellingenoorlog in Flanders Fields. Vlaanderen is vandaag een plaats waar heel veel nationaliteiten samen komen om de Eerste Wereldoorlog te herdenken. Ieder volk, iedere natie heeft daarbij zijn eigen riten en tradities. Die tradities moeten we koesteren.

 

De Britse traditie geeft blijk van een onovertroffen toewijding aan de generatie die werd weggevaagd door het oorlogsgeweld. Alle Commonwealth begraafplaatsen en monumenten getuigen van die toewijding. En daar zijn wij zeer dankbaar voor, niet alleen als politieke instelling, maar als samenleving die de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog ter harte neemt. In de Westhoek levert ook de Ierse traditie een bijzondere bijdrage. In Mesen torent boven het Ierse Vredespark een monument dat mee is opgetrokken door jongeren van het Ierse Eiland. Het is een Vredestoren die ons herinnert aan honderd jaar geleden, maar evengoed aan meer recent gewelddadig conflict. Een conflict dat jullie hebben kunnen overstijgen.

 

Dames en heren,

 

De herinnering aan de Grote Oorlog confronteert ons ook met de moeilijke vredesvraagstukken van vandaag. Ook vandaag worden wij en de wereld immers uitgedaagd. Conflict woedt aan de grenzen van Europa. In een gemondialiseerde wereld dringt dat binnen tot diep in onze samenleving. Ik ben ervan overtuigd dat we die uitdaging samen kunnen aanpakken in bondgenootschap, verbondenheid en duurzaam engagement. Wij zijn dat verplicht aan de gemeenschappen die wij in onze assemblees vertegenwoordigen. Wij zijn dat verplicht aan de kinderen die we hier straks aan het woord horen.

 

Ik kijk er dan ook naar uit om vandaag en morgen met u de herinnering en herdenking van de Eerste Wereldoorlog eer aan te doen. Tijdens deze korte plechtigheid, bij het bekijken van een unieke fotoreeks over ons herdenkingslandschap in de Loketten van het Vlaams Parlement en bij ons bezoek aan de Westhoek morgen. Wij zijn vereerd u vandaag te mogen ontvangen in het Vlaams Parlement, en heten u dan ook nogmaals van harte welkom. Laat de herinnering aan de offers van honderd jaar geleden ons doen nadenken over de kost van oorlog en de waarde van vrede vandaag. We will remember them.

 

Mag ik onze gasten nu uitnodigen om het guldenboek van het Vlaams Parlement te onderteken en nadien samen met ons te luisteren naar Vlaamse en Britse kinderen die gedichten van WOI voordragen.

 

Ik hoop dat deze 2 dagen ons dichter bij elkaar zullen brengen.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is